visualisatie 01
de blokhut


versterk je binnenwereld

Zoek eerst een rustig plekje op. Doe oortjes in terwijl je naar deze visualisatie luistert en ga bijvoorbeeld in de tuin zitten, of in je slaapkamer. Ergens waar je even ongestoord alleen kan zijn. Ga in een comfortabele houding zitten en doe je ogen dicht. 

Haal nu vier keer achter elkaar diep adem. Met diepe lange teugen laat je de zuurstof diep in je longen terechtkomen. Vervolgens stoot je de lucht weer met een sterke, krachtige ademstoot naar buiten. Terwijl je dat doet laat je alle spierspanningen die je voelt in je lichaam los. Op deze manier kun je de eerste tekens van stress en gespannen gevoel loslaten. Daarna ga je verder met een rustige ademhaling. Concentreer je voorlopig even op deze ademhaling.

Stel je eens voor dat je in het bos bent. Je komt aan op een mooie open plek. Er staan alleen maar heideplanten en in het midden van de open plek staat een boom. Verder is er niets of niemand om je heen te bekennen. Loop eens naar die boom en ga er onder zitten. De zon schijnt, er is geen wolkje aan de lucht. Het enige wat je hoort is het waaien van de wind door de toppen van het boompje, de vogels die vrolijk tjilpen. Je voelt de zon heerlijk warm op je huid branden. Je bent hier helemaal alleen, met jezelf.

Ga nu eens met je aandacht naar je voeten. Wat voel je daar ? Voel je het bloed door je voet stromen ? Of voel je daar een prikkel of een tinteling ? Voel je dat de ene voet groter is dan de ander ? Of zwaarder ? Is de ene voet warmer dan de ander ? Kun je ook je tenen voelen ? De onderkant van je voet ? De hiel van je voet ? Kun je een soort van aanwezigheidsgevoel voelen die door je hele voet stroomt ? Neem eens de tijd om te ervaren hoe dat voor jou is. En zodra je dat gevoel gevonden hebt, hou je het vast. Blijf je concentreren op dit gevoel.

Je vind het ook wel een beetje gek dat je hier nu onder de boom met je ogen dicht op je voeten aan het concentreren bent. Wat als er nu opeens mensen voorbij komen lopen ? Wat als er nu eens iemand voorbij komt lopen die je kent ? En wat als ze dan achter je rug om gaan roddelen hoe gek je wel niet bent om hier zo te gaan zitten ? Onthoud goed dat jij niet degene bent die zich dit afvraagt. De man op de fiets, mr mind, is degene die deze vragen op je afvuurt. Hij vind het namelijk niet zo leuk dat je deze oefening doet. Want door deze oefening te doen wordt hij minder sterk. En dus roept hij van alles om jou ervan te weerhouden om deze oefening te doen. Maar jij zit in het hier-en-nu onder de boom, op de heidevlakte, met de zon branden op je huid, terwijl je de vogeltjes om je heen hoort tjilpen.

Door je te concentreren op je aanwezigheidsgevoel in je voeten blijf je in het moment. Maar ook de geluiden om je heen kunnen je helpen om in het moment te blijven. Jij hoeft namelijk niet naar al die geluiden toe. Naar de vogeltjes, en de wind. Jij bent het centrum van alle geluiden. De geluiden komen vanzelf naar jou toe ! Door op je voeten te letten heb je het zintuig voelen geactiveerd. En dit zintuig brengt jou al voor een groot deel terug naar het moment. Het zintuig horen kan je ook terug brengen naar het moment, wanneer jij je realiseert dat jij het centrum bent van alle geluiden. De geluiden komen vanzelf naar jou toe. Jij hoeft er niets voor te doen. Zo gebruik jij jouw zintuigen als een instrument. Een instrument wat jij in je eigen voordeel gebruikt.

Natuurlijk is Mr Mind nu waarschijnlijk aan het gillen in je oor. Stel je voor dat jouw lichaam een huisje is. Een blokhut die opeens midden op die heidevlakte naast die boom is gebouwd. Jij zit in het huis. Je hoort nog steeds de vogels en de wind. Je voelt nog steeds hoe heerlijk warm het er is. Maar je hoort ook Mr Mind als een dolle op de deur bonzen. Hij wil naar binnen en is boos dat je hem buitensluit. Hij wil zelf bepalen wat er gebeurt in jouw lichaam. Hij roept de meest gekke dingen. Dat het nu genoeg is geweest met deze stomme oefening. Dat je echt wel wat beters te doen hebt dan deze oefening te doen. Misschien soms hij nu alles op wat je nog moet doen vandaag wat veel belangrijker is. Maar wat hij ook zegt, laat hem maar lekker op de deur bonzen. Elke keer als hij je afleidt, ga je terug met je aandacht naar je voeten. Elke keer weer. Als je dit blijft doen, wordt het vanzelf rustig in je hoofd. 

Je zit nu al een tijdje in je blokhut, terwijl je met je aandacht bij je voeten blijft. Merk je dat je nu “binnen” bent ? Dat je met je aandacht bij jezelf bent, bij je lichaam, en niet zozeer met wat er buiten of om je heen gebeurt ? Dit noem ik het “binnen” gevoel. Concentreer je nu eens op dit binnen gevoel. 

Doe de luiken van de ramen in je blokhut maar eens open. Je zult zien dat er achter de luiken glas zit. De luiken zijn open, en je kan gewoon naar buiten kijken. Naar wat er op de heidevlakte allemaal gebeurt. Misschien zie je dat er nu wel wat mensen voorbij wandelen met hun hond. Of dat er drukke kinderen rondrennen op de vlakte. Maar jij staat achter het raam, de luiken open, het glas gesloten. Je ziet het allemaal aan je voorbij gaan. Het is nu anders, want jij bent binnen. En alle geluiden en sensaties komen vanzelf naar je toe. Maar je bepaalt nu zelf wat je er mee doet. Omdat je binnen bent.

Als je zodadelijk je ogen open doet, blijf jij je concentreren op dit binnen gevoel. Hoe langer je het kan vasthouden, hoe beter jij je voelt. Je zult merken dat je anders kan communiceren met andere mensen als je deze oefening blijft doen. Dat je rustig blijft. Doe je ogen maar open, maar blijf met je aandacht bij je voeten. Blijf “binnen”.

Copyright Leef Intens 2019
>