week 14 : welke patronen uit je verleden, zie je ?

...en beheersen ze nog steeds jouw leven ?

Wanneer jij die drukte in je hoofd en in je lichaam ervaart, kun je niet altijd verder kijken dan dat je neus lang is. Dat overkomt mij ook nog wel eens. Wanneer ik moe ben, of eens niet lekker in mijn vel zit, kan een opmerking van Sandra hard aankomen. Ik ben er dan op dat moment van overtuigd dat Sandra heel vervelend uit de hoek komt op dat moment.

Later, als ik weer rustig ben en bewust wat afstand pak, zie ik dat er veel meer aan de hand is. Ik zie dan dat een enkele prikkel in dit moment in mijn geheugen een gebeurtenis uit mijn jeugd triggert. Bijvoorbeeld dat mijn vader, die soms nog wel eens wat overheersend kon zijn, mij dwong om bepaalde klusjes te doen.

Die herinnering wordt dan zowel in mijn hoofd als in mijn lichaam getriggerd. Mijn hoofd spreekt de taal van gedachten, mijn, mijn lichaam spreekt de taal van gevoel en emotie. Samen zorgen ze ervoor dat ik dat ene moment met mijn vader, toen ik nog klein was, opnieuw herbeleef, alsof het de dag van gisteren was. Alle frustraties, emoties en gevoelens beleef ik dan even opnieuw.

Je hebt vast wel gelezen over mijn tip dat 95% van je gedachten onbewust zijn, en dat slechts 5% van je gedachten bewust zijn. Met die 5% bewuste gedachten kijk ik naar de manier waarop mijn hoofd en lichaam getriggerd wordt door de woorden van mijn vrouw. Ik realiseer dat er een pijnlichaam achter zit, de harde woorden van mijn vader destijds, het gevoel dat hij opdat moment niet naar mij wilde luisteren en dat dit een patroon was dat ik voor de rest van mijn leven zou meenemen. Dat Sandra's woorden mij hieraan herinnerden. Dat het niet aan Sandra lag dat ik zo reageerde, maar dat het aan mij lag. Dat ik Sandra niet kan veranderen, maar wel de manier waarop ik hierop reageer.

Ik realiseer me op zo'n moment dat ik als kind zijnde een beschermingsmechanisme heb gemaakt om met de dwingende woorden van mijn vader te kunnen omgaan. Dat ik besloten had dat ik niet meer zou accepteren dat iemand op zo'n manier met me praat. Ik realiseer me dan dat het mij frustratie oplevert, boosheid en dat het mij energie kost. Maar vooral ook dat Sandra absoluut niet op mijn vader lijkt en dat ik dit patroon mag loslaten.

Door te realiseren dat je patronen kan doorbreken door er heel bewust naar te kijken, kun je ook juist dat doen. Neem afstand en kijk vanaf die afstand naar jouw leven. Hoezeer jij het jezelf moeilijk maakt en dat je patronen mag doorbreken, mag loslaten. Met de mensen om je heen die echt om je geven, kun jij je veilig voelen en de moed verzamelen om het patroon te doorbreken. Als het dan toch even moeilijk wordt, staan zij voor je klaar om je op te vangen en probeer je het daarna gewoon weer opnieuw.

Grote kans dat het toch gaat lukken. Ben jij je al bewust van je patronen en heb je ze allemaal afgebroken ?

Tot de volgende week !

Groetjes,

Roel.